(ژُ) (اِ.) = آژوغ: نک ازغ.
(فَ)(اِ.) قوس قزح، رنگین کمان.
(گِ) (اِ.) درِ مشبک، درِ سوراخ سوراخ.
(ژَ) (اِ.) ۱- رسوب گل و لای. ۲- ملاط.
(ژَ دَ) (مص ل.) ملاط کشیدن بین دو خشت یا سنگ.
(ژَ دَ) (مص م.) نک آژندن.
(ژَ) (اِ.) ۱- چین و شکن روی پوست. ۲- گره، خم. ۳- چروکی که در جامه افتد. ۴- موج کوچک.
(نِ) (اِ.) سنگ فرش.
(دَ) (مص م.) = آژدن: آجیدن.
(دِ) (ص مف.) آجیده.
