آسا

(اِ.)
۱- زیب، زینت.
۲- وقار، تمکین.
۳- طرز، روش.
۴- پسوندی است که شباهت را می‌رساند مانند: رعدآسا.

    آسان

    [ په. ] (ص. ق.) امری که سخت و دشوار نباشد، سهل. مق دشوار، سخت.

      آسانسور

      (سُ) [ فر. ] (اِ.) اتاقک متحرکی که به وسیله آن از طبقه‌ای به طبقات بالا روند و یا از طبقه بالا به پایین فرود آیند؛ بالابر، آسان بر (فره).

        آسانی

        [ په. ] (حامص.)
        ۱- سهولت، راحتی.
        ۲- آسایش.
        ۳- خواب.
        ۴- تنبلی.
        ۵- فراوانی نعمت، رفاه.

          پیمایش به بالا