پهن

(پِ هِ) (اِ.) سرگین چهارپایان. ؛ ~ بار کسی نکردن کنایه از: کوچکترین ارزش و اهمیتی برای آن کس قایل نشدن.

    پهنا

    (پَ) [ په. ] (اِ.)
    ۱- فراخی، گشادی.
    ۲- عرض.

      پهنانه

      (پَ نِ) (اِ.)
      ۱- بوزینه، میمون.
      ۲- کلوچه روغنی.

        پهند

        (پَ هَ) (اِ.) دامی باشد که بدان آهو گیرند، تله.

          پهنه

          (پَ نِ) (اِ.)
          ۱- ساحت، میدان.
          ۲- وسعت.
          ۳- نوعی چوگان که سر آن مانند کفچه پهن است.

            پهنی

            (پَ) (حامص.)
            ۱- وسعت، گشادگی.
            ۲- عرض، پهنا. مق درازی، طول.

              پهی

              (پَ) (اِ.) خربزه تلخ، حنظل.

                پیمایش به بالا