(ص فا.)
۱- دارنده تاج، نگاه دارنده افسر.
۲- پادشاه، سلطان.
۳- بزرگ، سرور.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.) بازرگان. سوداگر. ج. تجار.

(وَ) (ص مر.)
۱- دارای تاج.
۲- پادشاه، سلطان.

(چِ) (اِمصغ.) یک لنگه از خورجین، جوال، کیسه‌ای بزرگ که بر پشت چهارپایان برای حمل بار قرار دهند.

(زَ دَ) (مص م.) مبادله کردن چیزی با چیز دیگر.

(کَ دَ) (مص ل.)
۱- دویدن، تازیدن.
۲- دواندن اسب.

(اِمر.)
۱- جایی برای تمرین اسب – سواری.
۲- خطی که اسب‌های دونده در اسب دوانی در آن می‌دوند.