مصدر متعدی تفریض (تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- واجب گردانیدن چیزی. ۲- جداجدا کردن. ۳- رخنه نمودن. ۴- آشکار نمودن.
اسم مصدر تفریق (تَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) جدا کردن. ۲- کم کردن عدد کوچکتر از بزرگتر. ۳- (اِمص.) جدایی. ۴- کاهش.
اسم تفسه (تَ یا تُ سِ) (اِ.) ۱- لکه سیاهی که روی چهره پیدا شود. ۲- خواستن هر چیزی، ویار. ۳- اندوه و بی تابی.