اسم فاعل

(مُ تَ شَّ رِ) [ ع. ] (اِفا.) رمنده.

(مُ تَّ س) [ ع. ] (اِفا.) دارای نظم و ترتیب.

(مُ تَ سَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) سلاح پوشنده.

(مُ تَ سَ لَّ) [ ع. ] (اِفا.) غلبه کننده، مسلط.

(مُ تَ سَ لّ) [ ع. ] (اِفا.) تسلی داده، دل نواخته شده.

(مُ تَ سَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) بازاریاب، بازار گرم کن.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- درهم آمیخته، مختلط.
۲- مشتبه.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) جِ متشابهه. ؛آیات ~ آیه‌هایی از قرآن که معنی آن‌ها بر مردم آشکار نباشد. مق آیات محکمات.

(مُ تَ ع) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که خود را شاعر پندارد.
۲- شاعرنما؛ ج. متشاعرین.

«مُ تَ غ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که از کاری روی برتابد و خود را به کار دیگر مشغول سازد.