اسم فاعل

(مُ تَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) آن چه معمول و مرسوم باشد.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) آن که خود را معالجه کند.

(مُ تَ یِ) [ ع. ] (اِفا.) به نسیه و وام خرید و فروش کننده باهم ؛ ج. متداینین.

(مُ تَ دَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندیشه کننده.

(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را فریب خورده وانماید. ج. متخادعین.

(مُ تَ حَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- سنگ شده، سخت گشته.
۲- در فارسی به کسی گویند که حاضر به درک و پذیرش نوآوری‌ها نیست.

(مُ تَّ حِ) [ ع. ] (اِفا.) پیوسته، متفق.

(مُ تِ حَ ذِّ) [ ع. ] (اِفا.) دوری کننده، ترسنده.

(مُ تَ حَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- در پناه شونده.
۲- خویشتن دار. ج. متحرزین.

(مُ تَ حَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) حرکت کننده، در حال حرکت و تکان.