(مُ تَ ءَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.) دارای اهل و عیال، دارای همسر.
(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) پیشی گیرنده، چیزی که ناگهان به خاطر آید.
(مُ تَ رَ) [ ع. ] (اِفا.) پاک، منزه (خاص خدا).
(مُ تَ ع) (اِفا.) دور شونده از هم، دور.
(مُ تَ غ) [ ع. ] (اِفا.) دشمنی کننده.
(مُ تَ ی) [ ع. ] (اِفا.) متمایز، جدا از یکدیگر.
(مُ تَ بَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) برنده و منقطع از ماسوای خدا؛ ج. متبتلین.
(مُ تَ بَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) ماهر.
(مُ تَ بَ تِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که با تکبر و ناز راه میرود.
(مُ تَ بِ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- تقسیم کننده به حصهها. ۲- متفرق، پریشان.
