اسم فاعل

(مُ تَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- شکننده.
۲- هلاک کننده.

(مُ تَ ءَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندوهناک، دردمند.

(مُ تَ بَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) نیکویی کننده برای رضای خدا.

(مُ تَ ءَ لِّ هْ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که به علم الهیات اشتغال دارد؛ عابد، زاهد.

(مُ بِ) [ ع. ] (اِفا.) پیروی کننده.

(مُ تَ ءَ ثِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندوهگین، متألم.

(مُ تَ ءَ خِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- درنگ کننده.
۲- معاصر، کسی که در زمان نزدیک به زمان حال می‌زیسته.

(مُ تَ ءَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ادب آموخته.

(مُ تَ َء دِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- رسنده، واصل.
۲- رساننده.

(مُ تَ ءَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) محزون، مغموم.