اسم فاعل

(طِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بوی خوش دهنده.
۲- دوست دارنده عطر، عطر دوست.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- متجاوز، ستمگر.
۲- دشمن. ج. عدات.

(ذِ) [ ع. ] (اِفا.) سرزنش کننده، ملامت – کننده.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – دانا، آگاه.
۲- خدا – شناس.

(دِ لِ یا لَ) [ ع. عادله ] (اِفا.) مؤنث عادل. ؛حکومت ~ حکومتی که اساس آن بر عدل باشد. ؛قیمت ~ قیمت متعارف به نرخ معمول بازار.

(بِ) [ ع. ] (اِفا.) پرستنده، عبادت کننده.

(بِ) [ ع. ] (اِفا.) راهگذر، گذرنده. ج. عابرین.

[ ع. ] (اِفا.)۱ – سرکش.
۲- جبّار، سنگدل.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ناتوان، ضعیف.
۲- فلج. ج. عجزه.

(دِ) [ ع. ] (اِفا.) دادگر، داد دهنده. ج. عدول.