(رِ) [ ع. ] (اِفا.) زننده، کسی که میزند. ج. ضوارب. ضاربین.
[ ع. ] (اِفا.) ضرررساننده، زیاندار.
(لّ) [ ع. ] (اِفا.) گمراه.
(مِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- باریک اندام. ۲- دقیق، لطیف.
(یِ) [ ع. ضائر ] (اِفا.) زیان رساننده، ضرر رساننده.
(یِ) [ ع. ضائع ] (اِفا.) ۱- تباه، تلف. ۲- بی فایده، بی ثمر. ۳- مهمل، بیکار.
(بِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- نگاه دارنده، حفظ کننده. ۲- شحنه. ۳- حاکم. ج. ضوابط.
(یِ) [ ع. صائم ] (اِفا.) روزه دار.
(یِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- نگاه دارنده. ۲- پرهیزگار.
(عِ) (اِفا.) بالارونده، صعود کننده.
