اسم فاعل

(لِ حِ یا حَ) [ ع. صالحه ] (اِفا.) مؤنث صالح.
۱- زن نیکوکار.
۲- عمل نیک، حسنه. ج. صالحات.

(نِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آفریننده.
۲- سازنده، صنعتگر.

(یِ) [ ع. صائح ] (اِفا.) صیحه زننده.

(یِ) [ ع. ] (اِفا.) شکارکننده، شکاری.

(یِ) [ ع. صائغ ] (اِفا.)
۱- زرگر.
۲- ریخته گر.

(یِ) [ ع. صائل ] (اِفا.)
۱- حمله برنده.
۲- گستاخ، سرکش.

(دِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن چه که پدید آید.
۲- آن چه که حق ایجاد کرده.
۳- بیرون رونده.
۴- آن چه که از جایی به جایی (داخل مملکت و مخصوصاً خارج آن) فرستاده شود. ج. صادرات.

(دِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- راستگو.
۲- راست و درست.
۳- پیدا و آشکار.

(بِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- صبر کننده و بردبار.
۲- یکی از نام‌های خداوند متعال.

(حِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- معاشر.
۲- هم – صحبت، همراه.
۳- مالک.