اسم فاعل

(کِ) [ ع. ] (اِفا.) سوار، سواره.

(کِ) [ ع. ] (اِفا.) ایستاده، بی حرکت.

(کِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- رکوع کننده،
۲- فروتنی.

(مِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نیزه زن.
۲- نیزه دار.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- پرتاب کننده.
۲- تیرانداز.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- چراننده گله.
۲- پشتیبان، نگهبان.
۳- حاکم، والی.

(غِ) [ ع. ] (اِفا.) مایل، خواهان. ج. راغبین.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) ترک کننده، رهاکننده.

(فِ ض) [ ع. رافضه ]
۱- (اِفا.) مؤنث رافض.
۲- گروهی که به پیشوای خویش پشت کرد ه و او راترک کنند.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بالابرنده، بلند کننده.
۲- بردارنده قصه به شاه یا امیر، عرض حال دهنده.