اسم فاعل

بارع

(رِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نیکو.
۲- کسی که در دانش و کمال بر دیگری برتری دارد.

    بارق

    (رِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- برق زننده، درخشنده.
    ۲- ابر با برق و درخشنده.

      بارقه

      (ر ِ ق ِ) [ ع. بارقه ] (اِفا.)
      ۱- برق زننده، درخشنده.
      ۲- ابر با برق و درخشنده.

        بارکش

        (کِ) (اِفا.)
        ۱- باربردار، حمال.
        ۲- چهارپا یا ارابه یا اتومبیلی که بار برد.

          Scroll to Top