اسم فاعل

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- زشت کننده.
۲- آلوده کننده ناموس کسی.
۳- مانده و فرسوده و لاغر کننده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) به انتها رساننده، به پایان.

(مُ ثَ لِ) [ ع. ] (اِفا.) رخنه دار و شکسته (شمشیر، آوند، دیوار و جز آن‌ها).

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) پیروزمند، کامیاب، کامروا.

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) وفاکننده، روا کننده حاجت.

(مُ جَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- روشن، آشکار.
۲- کسی که جلای وطن کرده و از میهن خود بیرون رفته.

(مُ تَ ظِ) [ ع. ] (اِفا.) چشم به راه، کسی که انتظار می‌کشد.

(مُ تَ ظِ) [ ع. ] (اِفا.) مرتب شده، به نظم درآمده.

(مُ تَ عِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که پای را به هنگام لغزش نگاه می‌دارد.
۲- آن که پس از افتادن برمی خیزد.
۳- به شده از بیماری، ناقه.

(مُ تَ فِ) [ ع. ] (اِفا.) سود یابنده، نفع برنده.