اسم فاعل

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) به انتها رساننده، به پایان.

(مُ ثَ لِ) [ ع. ] (اِفا.) رخنه دار و شکسته (شمشیر، آوند، دیوار و جز آن‌ها).

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) پیروزمند، کامیاب، کامروا.

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) وفاکننده، روا کننده حاجت.

(مُ جَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- روشن، آشکار.
۲- کسی که جلای وطن کرده و از میهن خود بیرون رفته.

(مُ نَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) ستاره شناس، کسی که به دانش اخترشناسی می‌پردازد.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را به کسی یا چیزی، نسبت کند.

(مُ تَ ش) [ ع. ] (اِفا.)
۱- فاش، شایع.
۲- پراکنده، پاشیده.
۳- انتشار یافته.

(مُ تَ صَ) [ ع. ] (اِفا.) نصرت یابنده، غالب.

(مُ تَ ظِ) [ ع. ] (اِفا.) چشم به راه، کسی که انتظار می‌کشد.