اسم فاعل

(مُ تَ عِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که پای را به هنگام لغزش نگاه می‌دارد.
۲- آن که پس از افتادن برمی خیزد.
۳- به شده از بیماری، ناقه.

(مُ تَ فِ) [ ع. ] (اِفا.) سود یابنده، نفع برنده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) نیست و نابود گشته.

(مُ تَ ق) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جداکننده درم خوب از بد.
۲- انتقاد کننده.

(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِفا.) جابه جا شونده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را به کسی یا چیزی، نسبت کند.

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.) برگزیننده، اختیارکننده.

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه به طلب احسان و آب و علف رود.

(مُ تَ جَ یا جِ) [ ع. منتجه ] (اِفا.) نتیجه دهنده.

(مُ تَ حِ) [ ع. ] (اِفا.) انتحال کننده، به خود نسبت دهنده (شعر دیگری را). ج. منتحلین.