اسم فاعل

(مُ) [ ع. مقری ء ] (اِفا.) خواننده، کسی که تعلیم قرائت قرآن بدهد.

(مُ س) [ ع. ] (اِفا.) دادگر، عادل.

(مُ قَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) تقسیم کننده.

(مُ س) [ ع. ] (اِفا.) سوگند خورنده، قسم خورنده.

(مُ قَ صِّ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که در انجام کاری کوتاهی کند.

(مُ قَ مِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- کسی که قدم کوتاه بر دارد.
۲- آنکه مقرمط نویسد.

(مُ قِ رّ) [ ع. ] (اِفا.) اعتراف کننده، اقرار – کننده.

(مُ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) نزدیک شونده.

(مُ قَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) تولید جراحت کننده.

(مُ قَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- قراردهنده، تعیین کننده.
۲- تقریرکننده، بیان کننده.
۳- کسی که درس استاد را برای دانشجویان تقریر و شرح کند، دانشیار.