اسم فاعل

(مُ رَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) راحت کننده، آسایش دهنده.

(مُ رَ غِّ) [ ع. ] (اِفا.) ترغیب کننده، مشوق ؛ ج. مرغبین.

(مُ س) [ ع. ] (اِفا.) فرستنده ؛ ج. مرسلین.

(مُ رَ خّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- سست کننده.
۲- دارویی را گویند که به قوت حرارت و رطوبت خود قوام اعضای کثیفه المسام را نرم و مسامات آن را وسیع بگرداند تا آن که به سهولت و آسانی فضول مجتمعه و محتبسه در آن‌ها دفع شود، مانند ضماد شوید (شبت) و بذر کتان.

(مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا.) ثابت، مستقر، جایگزین.

(مُ تَ حِ) [ ع. ] (اِفا.) کوچ کننده، راهی شونده.

(مُ تَ دّ) [ ع. ] (اِفا.) برگشته از دین.

(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) باز ایستنده از کاری.

(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) نقش گیرنده، نفش پذیر.

(مُ تَ ع) [ ع. ] (اِفا.) ترسنده، ترسان، خایف ؛ ج. مرتعبین.