اسم فاعل

(مُ دَّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- خواهان.
۲- ادعا – کننده.

(مُ دَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) تدبیرکننده، صاحب تدبیر.

(مُ دَّ ثُِ) [ ع. ] (اِفا.) لباس به خود پیچیده.

(مُ خِ) [ ع. ] (اِفا.) داخل کننده، درآورنده.

(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.) دفاع کننده.

(مُ وِ) [ ع. ] (اِفا.) دوام دهنده، ادامه دهنده.

(مُ خَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- عمل خیر کننده.
۲- سخی.

(مُ خَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) خیال کننده.

(مُ خَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) تخمیرکننده.

(مُ خَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- خفه کننده.
۲- در علم عروض «مفعولن» چون در حشو بیت افتد و از «مفاعیلن» منشعب باشد، آن را مخنق خوانند.