اسم فاعل

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) مرد متکبر و خودپسند.

(مُ ص) [ ع. ] (اِفا.) دشمنی کننده، دشمن.

(مُ طِ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه خود را به خطر اندازد.

(مُ حَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- سپرنده، تحویل دهنده.
۲- گرداننده، تغییر دهنده.
۳- حواله کننده.
۴- ناقه‌ای که آبستن شود بعد از گشن یافتن.

(مُ حَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) حیران کننده.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- فراگیرنده، احاطه کننده.
۲- پاره خطی که دور سطحی را فرا می‌گیرد.
۳- آگاه و باخبر.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) حیله گر، مکار.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) احیاءکننده، زنده کننده.

(مُ حَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) گرداگرد چیزی برآینده، دیوار بست کننده.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- شیرین گرداننده چیزی را.
۲- شیرین یابنده.