(مُ تَ وَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- توجه کننده، روی کننده. ۲- با حواس متمرکز.
(مُ تَ وَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) یگانه، فرد.
(مُ تَ وَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) ترسیده، وحشت کرده.
(مُ تَ وَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- به ورطه افتنده، فرو رونده. ۲- به کار دشوار افتاده.
(مُ تَ وَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) پارسا، پرهیزگار.
(مُ تَ وَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) آماسیده، ورم کرده.
(مُ تَ وَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) تکیه کننده.
(مَ تَ وَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) میانه، میانه رو، میانگین.
(مُ تَ نَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) پرستنده، عبادت کننده.
(مُ تَ نَ عِّ) [ ع. ] (اِفا.) توانگر، کسی که در ناز و نعمت است.
