اسم فاعل

(مُ تَ وَ غِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نیک مشغول شونده در کاری.
۲- دور رونده در شهرها؛ ج. متوغلین.

(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.)
۱- به هم رسنده.
۲- پیوسته، متوالی.

(مُ تَ ض) [ ع. ] (اِفا.) فروتن، فروتنی کننده.

(مُ تَ) [ ع. متواطی ء ] (اِفا.)
۱- موافقت کننده با یکدیگر، سازوار.
۲- کلمه‌ای که معنیی عام و مشترک بین افرادی چند علی التساوی داشته باشد؛ مق. مشکک.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) پیاپی، پشت سرهم.

(مُ تَ وَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- توجه کننده، روی کننده.
۲- با حواس متمرکز.

(مُ تَ وَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) یگانه، فرد.

(مُ تَ وَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) ترسیده، وحشت کرده.

(مُ تَ وَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- به ورطه افتنده، فرو رونده.
۲- به کار دشوار افتاده.

(مُ تَ وَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) پارسا، پرهیزگار.