اسم فاعل

متنفس

(مُ تَ نَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نفس کشنده، نفس کش.
۲- جاندار، زنده ؛ ج. متنفسین.

    متنکر

    (مُ تَ نَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- ناشناس.
    ۲- کسی که ظاهر خود را تغییر داده باشد تا آن که شناخته نشود.

      متنافر

      (مُ تَ فِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- دو خط که نه متوازی باشند و نه متقاطع.
      ۲- دور شونده از یکدیگر.

        متناهی

        (مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) به پایان رسیده، آنچه انتها و پایان داشته باشد.

          پیمایش به بالا