اسم فاعل

متهجد

(مُ تَ هَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که شب هاتا هنگام سحر به عبادت خدا پردازد، شب زنده – دار.

    متمهد

    (مُ تَ مَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- گسترنده.
    ۲- جاگیرنده.
    ۳- قادر (بر امری)؛ ج. متمهدین.

      متمیز

      (مُ تَ مَ یِّ) [ ع. ]
      ۱- (اِفا.) جدا شونده.
      ۲- (ص) جدا، ممتاز.

        Scroll to Top