اسم فاعل

متمهد

(مُ تَ مَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گسترنده.
۲- جاگیرنده.
۳- قادر (بر امری)؛ ج. متمهدین.

    متمیز

    (مُ تَ مَ یِّ) [ ع. ]
    ۱- (اِفا.) جدا شونده.
    ۲- (ص) جدا، ممتاز.

      متنافر

      (مُ تَ فِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- دو خط که نه متوازی باشند و نه متقاطع.
      ۲- دور شونده از یکدیگر.

        Scroll to Top