اسم فاعل

متمهد

(مُ تَ مَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گسترنده.
۲- جاگیرنده.
۳- قادر (بر امری)؛ ج. متمهدین.

    متمایل

    (مُ تَ یِ) [ ع. ]
    ۱- (اِفا.) کج شده و خمیده شده.
    ۲- آن چه که به چیزی میل کند.

      متمتع

      (مُ تَ مَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- برخوردار از چیزی، بهره مند.
      ۲- کسی که عمره (زیارت بیت الله با شرایط خاص) به جا آورد.

        متمدد

        (مُ تَ مَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- کشیده شونده.
        ۲- قابل ارتجاع.

          متمرکز

          (مُ تَ مَ کِ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- در مرکز جای گیرنده.
          ۲- فراهم آمده و جمع شده در یک نظام.
          ۳- متوجه و معطوف، دارای تمرکز.

            پیمایش به بالا