اسم فاعل

(مُ تَ عَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بیراهه رونده، منحرف (از راه).
۲- آن که از طریق صواب عدول کند.
۳- ستمکار، ظالم ؛ ج. متعسفین.

(مُ تَ عَ صِّ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که دارای تعصب باشد.

(مُ تَّ عِ) [ ع. ] (اِفا.) پند پذیرنده، کسی که پند و موعظه را بپذیرد.

(مُ تَ عَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) گندیده، بدبو.

(مُ تَ عَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آویزان، آویزنده.
۲- پیوسته، وابسته.

(مُ تَ عَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) متدین، دیندار.

(مُ تَ عَ ثِّ) [ ع. ] (اِفا.) لغزنده، لغزش یابنده.

(مُ تَ عَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) حیران، حیرت زده، شگفت زده.

(مُ تَ عَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) بسیار، بی شمار.

(مُ تَ عَ دّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تجاوز – کننده، ستمگر.
۲- فعلی که تنها با فاعل معنای کامل ن داشته باشد و نیازمند به مفعول باشد.