متعمل
(مُ تَ عَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- کوشش کننده، ساعی.
۲- سختی کشیده.
۳- آن که به تکلف کاری انجام دهد؛ ج. متعملین.
(مُ تَ عَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- کوشش کننده، ساعی.
۲- سختی کشیده.
۳- آن که به تکلف کاری انجام دهد؛ ج. متعملین.
(مُ تَ عَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ضامن، برعهده گیرنده.
۲- دارای حس مسئولیت در برابر ادای وظیفه.
(مِ تَ عَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- دارای ثروت یا مقام اجتماعی برجسته.
۲- ظاهر، آشکار.
۳- محقق، ثابت.
(مُ تَ عَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بیراهه رونده، منحرف (از راه).
۲- آن که از طریق صواب عدول کند.
۳- ستمکار، ظالم ؛ ج. متعسفین.