اسم مرکب

سبزخط

(~. خَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) موهایی که تازه بر روی و پشت لب نوجوانان پدید آید.

    سبزقبا

    (~. قَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) پرنده ایست حلال گوشت، کوچک تر از کلاغ با پرهای سبز و سرخ، کلاغ سبز هم گویند.

      سبزک

      (سَ زَ) (اِ.)
      ۱- سبزه.
      ۲- صراحی که از شیشه سبز ساخته باشند.
      ۳- بنگ، حشیش. سبزه (سَ زَ یا زِ) (اِمر.)
      ۱- چمن.
      ۲- نوعی کشمش سبز.
      ۳- گندم گون، کسی که رنگ پوستش اندکی تیره باشد.
      ۴- گندم یا عدس که ایرانیان جهت پیشواز عید نوروز آن را رویانده و سبز می‌کنند، سبزه عید.

        سبزه گلخن

        (~. گُ خَ) (اِمر.)
        ۱- گیاهی که بر روی سرگین روید که آن را برای گرم کردن حمام جمع می‌کردند.
        ۲- مجازاً زن زیبا از خاندان پست.
        ۳- مال دنیا.

          سایبان

          (یَ یا یِ) (اِمر.) سایه بان، چتر، چادر یا چیز دیگری که برای جلوگیری از آفتاب برپا کنند. سایوان و سایه گاه نیز گفته‌اند.

            سایه روشن

            (~. رُ شَ) (اِمر.)
            ۱- تاریکی، روشنی.
            ۲- فضایی که بخش‌هایی از آن تیره یا تاریک و بخش‌های دیگرش روشن است.
            ۳- خط‌ها و سایه‌هایی که برآمدگی‌ها و فرورفتگی‌های اشیاء و چگونگی تابش نور بر آن‌ها را در یک تصویر نشان دهد (نقاشی).
            ۴- زمانی که روشنایی روز یا تاریکی شب هنوز به طور کامل بر هوا غالب نشده‌است.

              پیمایش به بالا