اسم مرکب

[ فر. ] (اِمر.) سربازی که مأمور حفظ نظم و راه‌ها و جاده‌های خارج از شهر می‌باشد. امنیه، ضبطیه.

(~.) (اِمر.) مجموعه آن چه که برای زیباتر شدن به خویشتن می‌آویزند.

(زُ ئُ لُ) [ فر. ] (اِمر.) حیوان شناسی، جانورشناسی.

(نْ. هِ) (اِمر.) برآمدگی جلو و عقب زین.

(مِ یا مَ) (اِمر.) جامه نازکی که زیر شلوار پوشند، زیرشلواری.

(اِمر.)
۱- کمان کم زور.
۲- کنایه از: کسی که هر چه بدو فرمان دهند انجام دهد.

(خُ) (اِمر.) لحنی است از موسیقی قدیم.

(دَ) (اِمر.) نوعی کشتی که مجهز به وسایل و جنگ افزارهای لازم است که می‌تواند در زیر آب و در جهت دلخواه حرکت کند.

(زَ) (اِمر.) طبقه‌ای از خانه که پایین تر از سطح زمین قرار دارد.

(کَ یا کِ) (اِمر.) یکی از مقامات موسیقی قدیم ؛ حسینی.