ذباله دان
(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.) جایی که در آن آشغال ریزند.
(تُ رّ یِ) [ ع. ذات الرئه ] (اِمر.) عفونت و التهاب در نسج ریه خصوصاً به وسیله میکربی به نام پنوموکوک.
(تُ لْ بُ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- دارنده برجها، صاحب برجها.
۲- در نجوم قدیم فلک هشتم محسوب میشده.