اسم مرکب

(خُ) (اِمر.) طعام، خوردنی.

(خُ رَ) (اِمر.) درخور، مناسب.

(~. خا دِ) (اِمر.) دختر یا زنی که شخص او را به خواهری پذیرفته باشد.

(خا لِ) (اِمر.) دوات، ظرفی کوچک که مرکُب را در آن ریزند.

(خا) (اِمر.) رییس آشپزخانه.

(~ِ یَ) [ فا – تُر ] (اِمر.)
۱- سفره‌ای که برای عموم مردم بگسترانند و صلای عام در دهند.
۲- مجازاً غارت، چپاول.

(خا چِ) (اِمر.)
۱- خوان کوچک.
۲- طبق چوبین کوچک که در آن شیرینی، میوه یا جهاز عروس گذارند و بر روی سر حمل کنند.

(خا) (اِمر.) = خوابگه:
۱- جای خواب.
۲- محلی برای خوابیدن یک عده. ؛در ~ خار داشتن کنایه از: بی قرار بودن.

(خا) (اِمر.)
۱- آنچه خورده شود.
۲- ارزاق.

(~.) (اِمر.)
۱- خار.
۲- خار سفید.