(~. رِ) (اِمر.) = چاپاره. چارپاره:
۱- زنگهای کوچکی که رقاصان به هنگام رقص در انگشتان کنند و به تناسب ضرب موسیقی آن را به صدا در آورند.
۲- نوعی رقص که در قدیم معمول بوده.
۳- نوعی از گلولهای است که در شکار با تفنگ به کار میرود و معمولاً شکارهای سنگین را با آن میزنند.
(چَ گِ) (اِمر.) شلیاق، یکی از صورتهای فلکی شمالی ؛ که به صورت چنگی فرض شدهاست. پرنورترین ستاره آن نسر واقع میباشد و اثافی و دیگ پایه هم گویند.
(چَ گَ) (اِمر.)
۱- قلاب (عموماً).
۲- میله کوتاه فلزی سرکج که چیزی به آن اضافه کنند.
۳- آلتی که بر سر نخ یا ریسمان بندند و بدان ماهی گیرند.
۴- قلابی که فیل را بدان رانند، کجک.
(چَ مِ) [ روس. ] (اِمر.) کیف بزرگ چرمی یا برزنتی یا غیره که هنگام سفر لباسها یا لوازم دیگر را در آن نهند.
