اسم مرکب

(رَ جَ) (اِمر.) نک پاآورنجن.

(اِمر.) زراعتی که با آب رودخانه و امثال آن کشت شود.

(اِمر.)
۱- جوال.
۲- تنگ، ظرف شراب.
۳- شراب.

(دُ) (اِمر.) چرمی که بر عقب زین یا پالان می‌دوزند و زیر دم اسب می‌اندازند.

(اِمر.) سال گذشته، پار.

(سَ) (اِمر.)نک پاسنگ. ؛ ~ برداشتن عقل کسی کنایه از: ناقص عقل بودن، دیوانه بودن.

(س ِ) (اِمر.)
۱- گدایی، پرسه.
۲- گدا.

(سَ) (اِمر.) پارکینگی در کنار پایانه اتوبوس‌های شهری و دیگر وسایل نقلیه عمومی درون شهری برای توقف خودروهای شخصی و انتقال سرنشینان آن به مرکز شهر.

(کُ مِ) [ فر. ] (اِمر.) دستگاهی است که در محل‌های مجاز پارک اتومبیل نصب می‌شود که با پرداخت مقدار معینی پول می‌شود برای مدتی معین ماشین را پارک کرد، ایست سنج، توقف سنج (فره).

(اِمر.) گماشته، کسی که پی فرمان‌ها می‌رود.