اسم مرکب

(~ِ) (اِمر.) یکی از الحان باربدی.

[ په. ] (اِمر.) کسی که نگهبانی و پرورش گل‌های باغ را به عهده دارد.

(اِمر.) کلوپ، جایی برای ورزش و تفریح.

(ش ِ) (اِمر.) دانشی که به شناسایی آثار و بناهای باستانی می‌پردازد.

(مِ) (اِمر.) کتابی که از گذشته حکایت کند، نامه باستان.

(بَ) (اِمر.)
۱- النگویی که به جای مچ بر بازو می‌بندند.
۲- نواری که به نشانه عزا، داشتن مأموریت ویژه، عضویت در جایی یا داشتن مقامی در ورزش به بازو می‌بندند.
۳- دعا یا قرانی که بر بازو می‌بندند، تعویذ.
۴- نوعی زره بازو.

(اِمر.) محلی که اشخاص توقیفی را موقتاً در آن زندانی کنند، زندان.

(دَ) (اِمر.) خارج کردن هوا از ریه.

(دِ) (اِمر.) نتیجه کار، راندمان.

(زَ) (اِمر.) بازارگان، تاجر.