اسم مرکب

(هَ)(اِمر.)۱ – صوت ونقش خوانندگی و گویندگی.
۲- انعکاس صدا، بادآهنج نیز گویند.

(اِمر.)
۱- پارچه‌ای که به دکل کشتی بندند تا با وزیدن باد کشتی به حرکت درآید، شراع.
۲- آستین، گریبان، قبا.
۳- کنایه از: آدم سبکسری که با مردم موأنست کند.
۴- پیاله، ساغر.
۵- پس و پیش گریبان.

(اِمر.) بادخانه، بادگیر، گذرگاه باد.

(دِ شُ طِ) (اِمر.) باد مساعد برای کشتیرانی.

(دِ شُ) (اِمر.) باد صبا، صبا.

(~ِ عَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) بادی که برای هلاک قوم عاد فرستاده شد.

(دِ نُ)(اِمر.) لحنی از موسیقی قدیم.

(دُ بُ) (اِمر.) غرور، خودنمایی.

(دُ) (اِمر.)
۱- مجازاً به معنای تکبر و خودبینی.
۲- هستی و لوازم آن.

( اَ ) (اِمر.) جزا، کیفر بدی.