اسم مرکب

بادگانه

(نِ) (اِمر.) دریچه مشبکی که توسط آن از درون اتاق بیرون را توان دید و به عکس.

    بادگیر

    (اِمر.)
    ۱- خانه یا مکانی که در معرض وزش باد باشد.
    ۲- حلقه فلزی که روی قلیان گذارند تا تنباکو و آتش را نگه دارد.

      بادآهنگ

      (هَ)(اِمر.)۱ – صوت ونقش خوانندگی و گویندگی.
      ۲- انعکاس صدا، بادآهنج نیز گویند.

        بادبان

        (اِمر.)
        ۱- پارچه‌ای که به دکل کشتی بندند تا با وزیدن باد کشتی به حرکت درآید، شراع.
        ۲- آستین، گریبان، قبا.
        ۳- کنایه از: آدم سبکسری که با مردم موأنست کند.
        ۴- پیاله، ساغر.
        ۵- پس و پیش گریبان.

          بادبره

          (بُ) (اِمر.)
          ۱- پارچه‌ای گرد و کوچک از چوب که هنگام رشتن و چرخاندن دوک آن را به روی دوک نصب کنند.
          ۲- چرخ.

            پیمایش به بالا