اسم مرکب

(نِ) (اِمر.) نک آفگانه.

(کَ) (اِمر.) دست برنجن، دستبند.

(کَ) (اِمر.)
۱- آبگیر.
۲- گودال.

(هِ) (اِمر.) موج.

(اِمر.)
۱- تالاب، استخر.
۲- پهلو، زیر دنده.
۳- مثانه.

(گِ) (اِمر.) نک گرداب.

(گَ)(اِمر.) ظرفی دسته دار مانند ملاقه، اما بزرگتر از آن، که به وسیله آن آب، آش یا غذاهای مانند آن را از ظرفی به ظرف دیگر می‌ریزند.

(~.) (اِمر.)
۱- محل پنهان شدن.
۲- مستراح.

(بِ خُ) (اِمر.) = آبشخوار. آبشخورد:
۱- جای خوردن یا برداشتن آب.
۲- ظرف آبخوری.
۳- منزل، مقام.
۴- بهره، قسمت.
۵- سرنوشت.

(شُ) (اِمر.) دستگاه تنفسی جانوران آبزی.