اسم مرکب

دهان (بِ دَ) (اِمر.) آبی لزج و اندکی قلیایی که از غده‌های دهان ترشح گردد و وقتی با غذا آمیخته شود موجب سهولت هضم آن می‌گردد، بزاق.

رز (بِ رَ)(اِمر.)
۱- شراب، می‌.
۲- آب زهر.

خانه (نِ) (اِمر.) مستراح، مبرز، مبال.

(نِ) [ فا – ع. ]
۱- (ق.) این طرف، این سو.
۲- (اِمر.) شخص متکلم یا نویسنده از خود بدین کلمه تعبیر آورد.

(تِ نِ تْ) [ انگ. ] (اِمر.) شبکه کامپیوتری جهانی برای مبادله اطلاعات.

[ تر. ] (اِمر.) = ایلجی:
۱- فرستاده مخصوص، سفیر.
۲- مأموری که برای انجام دادن امور دیوانی سفر می‌کرد (ایلخانان، صفویه و قاجاریه)، ج. ایلچیان.

[ تر – مغ. ] (اِمر.)
۱- رییس ایل، خان قبیله.
۲- عنوان سلاطین مغول ایران.

[ تر. ] (اِمر.) رمه اسب.

[ تر. ] (اِمر.) هجوم، یورش.

(~.) [ تر. ] (اِمر.) دروازه بان.