اسم مرکب

(~ِ سَ قُ) [ فا – ع. ] (اِمر.) مرغی است با پرهای سفید و منقار دراز که در آب شنا می‌کند و در زیر گردنش کیسه‌ای است که می‌تواند ۱۰ لیتر آب را در خود جا دهد و گاهی هم ماهی‌های شکار شده را در آن ذخیره می‌کند.

(~ِ سُ لَ) (اِمر.) هدهد، شانه به سر.

(~.) (اِمر.) میراث، ارث.

(~. نِ) (اِمر.)= مرده – شورخانه: جایی که مرده شوی مرده را شست و شو و غسل دهد، غسال خانه.

(مَ زُ) (اِمر.) مملکت، کشور.

(مَ) (اِمر.) نگهبان مرز.

(مَ) (اِمر.) جشنی بود در ایران باستان که در پنج روز آخر اسنفدارماه بر پا می‌شد. در این پنچ روز زنان بر مردان مسلط بودند و هر آرزویی که می‌کردند تحقق می‌یافت ؛ از این رو آن را مردگیران گفتند.

(مُ) (اِمر.) تالاب، آبگیر.

(~.) (اِمر.) روزمرداد (هفتم) از ماه مرداد که ایرانیان باستان آن را جشن می‌گرفتند.

(اِمر.) نور ماه، پرتو ماه.