اسم مرکب

(~. پَ) (اِمر.) هفت آسمان.

(~.) (اِمر.)
۱- فلز بسیار سخت.
۲- شخص پر طاقت.

(~. چَ)(اِمر.)کنایه از: هفت آسمان.

(~. حَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) بیست و هشت حرف الفبا را به چهار بخش (هر یک شامل هفت حرف) بنابر انتساب آن‌ها به عناصر اربعه – تقسیم کنند: اینچنین: هفت حرف آبی: ج، ز، ک، س، ق، ث، ظ. هفت حرف آتشی: ا، ه، ط، م، ف، ش، ذ. هفت حرف خاکی: د، ح، ل، ع، ر، خ، غ. هفت حرف بادی (هوایی): ب، و، ی، ن، ص، ت، ض.

(~. حَ فِ اِ تِ) [ فا – ع. ] (اِمر.) عبارتند از: خ، ص، ض، ط، ظ، ع، ق.

(~. خَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) هفت آسمان.

(~. خَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) کنایه از: هفت آسمان.

(~. خا)(اِمر.)۱ – هفت دشواری و کار سخت برای رستم به هنگام نجات کیکاوس وقتی که در مازندران دربند بود.
۲- هفت دشواری و کار سخت برای اسفندیار در جنگ با ارجاسب.
۳- کنایه از: دشواری‌های سخت و زیاد.

(هَ) (اِمر.) کنایه از: هفت فلک.

(~. دَ) (اِمر.) کنایه از: هفت سیاره.