اسم مرکب

(نَ یا نُ) (اِمر.)
۱- ایوانی کم عرض که در جلو اطاق سازند.
۲- نمای دیوار به صورت طاق که عرض و پهنایی نداشته باشد.

(قُ رُ) (اِمر.) = طاق و طرنب. طاق و ترنب. طاق و ترم: کروفر، طمطراق، فر و شکوه.

(پُ لُ) (اِمر.) قسمی پلو. طرز تهیه آن چنین است که گوشت را ریزه ریزه کرده با دنبه و پیاز و قدری روغن هم داغ کرده در میان باطیه نازک گذارده، سرش را بسته و در وقت چلو دم کردن باطیه را ته دیگ گذارند و با ادویه دم کنند و اگر بخواهند، در موسم هر ترشی از آن ترشی زنند.

(کَ) (اِمر.) نوعی خوراک و آن کبابی است که در طاس (ظرف مسی) پخته شود و سیب زمینی، به، هویج، آلو و سبزی‌های دیگر هم در آن داخل کنند و آن انواع مختلف دارد.

(~. مَ یا مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) سندی که به موجب آن شخصی شخص دیگر را ضمانت می‌کند.

(ضَ دَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) نشانه‌ای به شکل دو خط مایل متقاطع (*).

(~. فَ نّ) (اِمر.)
۱- حالتی در کشتی، که ورزشکاری پشت حریف را به زمین بزند.
۲- حالتی در مشت زنی که ورزشکاری حریف را به زمین اندازد و او نتواند در زمان تعیین شده از جا برخیزد.

(~. نَ یا نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) جایی که در آن سکه می‌زدند.

(~ صُ) [ ع. ] (اِمر.) دستگاهی الکتریکی یا الکترونیکی که می‌توان به کمک آن اصوات را روی نوار مخصوص ضبط و پخش کرد.

(~. حِ) [ ازع. ] (اِمر.) نوشته‌ای که در آن بهای کالا یا خدمات خریداری شده ثبت شده‌است.