شش پر
(~. پَ) (اِمر.)
۱- نوعی گرز آهنین که دارای شش پهلو باشد.
۲- چوبدستی ضخیم و کوتاه دارای سری گرد که به وسیله خطوط به شش قسمت شده و بر آن میخهای درشت کوبیده باشند.
اسم مرکب
شرخر
(شَ. خَ) (اِمر.) کسی که ملک و مال مورد اختلاف یا چک و سفته برگشتی را از صاحبانشان به بهای ارزان میخرد.
شترگلو
(~. گَ)
۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد.
۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشههای بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیله دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس» گویند، منگل.
شترمرغ
(~. مُ) (اِمر.) = اشترمرغ: پرندهای است از راسته دوندگان که بلندی اش تا ۳ متر میرسد. این پرنده دارای بالهای کوچک است که هیچ وقت برای پرواز به کار نمیرود. وی به سرعت میدود و ماده آن در طول عمر فقط ۲۰ تخم میگذارد.
