(~. گَ)
۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد.
۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشههای بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیله دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس» گویند، منگل.
(~. مُ) (اِمر.) = اشترمرغ: پرندهای است از راسته دوندگان که بلندی اش تا ۳ متر میرسد. این پرنده دارای بالهای کوچک است که هیچ وقت برای پرواز به کار نمیرود. وی به سرعت میدود و ماده آن در طول عمر فقط ۲۰ تخم میگذارد.
(شَ نَ) (اِمر.) قطرهای شبیه دانه باران که شب روی برگ گل و گیاه مینشیند. بشم، بژم، بشک، اپشک، افشک، افشنگ و ژاله نیز گفتهاند.
