شادگونه
(نِ) (اِمر.)
۱- پشتی، تکیه گاه.
۲- بالاپوش، جبه.
۳- تُشک.
اسم مرکب
سیرسور
(اِمر.) جشن سیر، جشنی که ایرانیان باستان در چهارمین روز از ماه دی برپا میکردند و سیر و گوشت و باده میخوردند.
سیزده
(دَ) [ په. ] (اِمر.) دوازده به علاوه یک (۱۳). ؛~ به در روز سیزدهم فروردین. میگویند نحس است و باید به دشت و صحرا رفت و نحسی آن را به در کرد.
سیچقان ئیل
[ تر. ] (اِمر.) سال موش، نخستین سال از دور دوازده ساله ترکان و قبچاقیان و اویغوران. پس از استیلای مغول دوره دوازده ساله ترکان در ایران رواج یافت. این ترتیب در میان ترکان آسیای مرکزی از قدیم معمول بوده و سال مذکور از این قرار است:
۱- سیچقان ئیل (سال موش).
۲- اورئیل (سال گاو).
۳- بارس ئیل (سال پلنگ).
۴- توشقان ئیل (سال خرگوش).
۵- لوی ئیل (سال نهنگ).
۶- ئیلان ئیل (سال مار).
۷- یونت ئیل (سال اسب).
۸- قوی ئیل (سال گوسفند).
۹- پیچی ئیل (سال گوسفند).
۱۰ – تخاقوی ئیل (سال مرغ).
۱۱ – ایت ئیل (سال سگ).
۱۲ – تنگوزئیل (سال خوک).
