اسم مرکب

(مِ) (اِمر.) گناهکار.

(زَ) (اِمر.) گیاهی است بوته مانند با برگ‌های بریده، دارای ساقه‌های زیرزمینی خوراکی که مانند غلات دارای ارزش غذایی فراوان است.

(زَ) (اِمر.) مرضی است عفونی که در انسان معمولاً زخمی موضعی و بدخیم تولید می‌کند و به ندرت اعضای داخلی روده و ریه را می‌گیرد. و معمولاً از گوسفندان به انسان سرایت می‌کند.

(سُ فِ یا فَ) (اِمر.) مرضی است عفونی و بسیار ساری که ویروسش بیشتر در حنجره، قصبه الریه، نایژه‌ها موضع می‌گیرد که باعث سرفه‌های شدیدی می‌شود.

(قَ لَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نوعی نقاشی که در آن فقط با قلم و مرکب سیاه یا مداد کار شده باشد.

(اِمر.) جانوری است گوشت خوار شبیه شغال با پوستی قهوه‌ای و گوش‌های منگوله‌ای، معمولاً به دنبال شیر حرکت می‌کند تا بازمانده غذای او را بخورد.

(مَ) [ فا – ع. ] (اِمر.)
۱- تمرین خوشنویسی که در آن کلمات یا حروف به صورت تکراری و انبوه کنار یکدیگر نوشته شده باشند.
۲- کنایه از تمرین زیاد در یک حرفه یا هنر.

(اِمر.) هر یک از افراد یکی از چهار گروه بزرگ نژادهای انسانی، بومی قاره آفریقا که پوستی تیره، موهای مجعد و لب‌های کلفت برآمده دارند.

(دُ) (اِمر.) چادر سیاه، خیمه‌هایی تیره رنگ که صحرانشینان و دامداران در صحرا برای خود برپا می‌کنند. سیاه خیمه و سیاه خانه نیز می‌گویند.

(اِمر.) زندان تنگ و تاریک.