اسم مرکب

(~دُ لِ) (اِمر.) جرمی ابر مانند با هسته‌ای نورانی که مداری متغیر به دور خورشید دارد و هنگامی که مدارش از نزدیک خورشید می‌گذرد دنباله‌ای درخشان از خود آشکار می‌کند.

(~. مُ رِ) (اِمر.) نوعی از بوق و شیپور.

(س) (اِمر.) تنبوری که سه تار داشته باشد.

(س پَ بُ) (اِمر.) سردار لشکر.

(س یا سَ) (اِمر.) نک سفیداب.

(سَ عِ ش) [ ع. ] (اِمر.) کنایه از: هفت آسمان.

(~. وَ یِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) شرط، پیمانی بین دو نفر برای مسابقه در اسب دوانی و تیراندازی.

(سَ. ش) [ ع – فا. ] (اِمر.) جنبه‌ای از ادبیات که به بررسی و مطالعه در سبک شاعر و یا نویسنده‌ای معین یا آثار ادبی یک دوره تاریخی می‌پردازد.

(~. قَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) پرنده ایست حلال گوشت، کوچک تر از کلاغ با پرهای سبز و سرخ، کلاغ سبز هم گویند.

(سَ زَ) (اِ.)
۱- سبزه.
۲- صراحی که از شیشه سبز ساخته باشند.
۳- بنگ، حشیش. سبزه (سَ زَ یا زِ) (اِمر.)
۱- چمن.
۲- نوعی کشمش سبز.
۳- گندم گون، کسی که رنگ پوستش اندکی تیره باشد.
۴- گندم یا عدس که ایرانیان جهت پیشواز عید نوروز آن را رویانده و سبز می‌کنند، سبزه عید.