اسم مصدر

(نَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- دمیدگی.
۲- پری شکم از باد.
۳- ورم، آماس.
۴- فخر و تکبر.

(نَ غَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) تباه گردیدن پوست در دباغت.
۲- تباه گردیدن زخم.
۳- بد شدن نیت.
۴- کینه ور گردیدن.
۵- تباهی انداختن میان مردم.
۶- سخن چینی کردن.
۷- (اِمص.) تباهی.
۸- سوء نیت.
۹- کینه وری.
۱۰ – سخن چینی.

(نَ ش) (اِمص.) نک. نیوشه.

(نُ مَ) [ ع. نعومه ] (اِمص.) نرمی، ملایمت. مق خشونت.

(نُ) [ ع. ] (اِمص.) سخن گویی.

(نَ رَ) [ ع. نظاره ] (اِمص.)
۱- نگریستن، دیدن.
۲- مراقبت در انجام کاری.

(نَ فَ) [ ع. نظافه ] (اِمص.) پاکیزگی، تمیزی.

(نَ رَ) [ ع. نضاره ] (اِمص.) تازگی، آبداری.

(نُ) [ ع. ] (اِمص.) رسیدگی، پختگی.

(نَ رَ) [ ع. نضره ] (اِمص.) تازگی و شادابی و خرمی (گیاه، انسان).