اسم مصدر

غمض

(غَ ضْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) آسان گرفتن بر کسی.
۲- چشم پوشی کردن.
۳- (اِمص.) آسان گیری.
۴- چشم پوشی.

    غموض

    (غُ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) هامون شدن زمین.
    ۲- دور معنی و باریک شدن سخن.
    ۳- (اِمص.) پوشیدگی علم و هنر، مشکل هر فن.

      غموضت

      (غُ ضَ) [ ع. غموضه ]
      ۱- (مص ل.) پوشیده شدن سخن و درک نشدن معنای آن.
      ۲- (اِمص.) پوشیدگی سخن.

        غلو

        (غُ لُ وّ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) از حد گذشتن.
        ۲- (اِمص.) تجاوز، مبالغه.
        ۳- در شعر، بیان اغراق آمیز صفتی که در واقعیت محال و غیرممکن باشد.

          غلیان

          (غَ لَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) به جوش آمدن.
          ۲- (اِمص.) جوشش.
          ۳- هیجان، جوش و خروش.
          ۴- تبدیل مایع به بخار.

            غلیل

            (غَ) [ ع. ] (اِمص.)
            ۱- تشنگی شدید.
            ۲- سوزش درون.
            ۳- دشمنی، حقه.

              غلظ

              (غِ لَ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) ستبر گردیدن.
              ۲- (اِمص.) ضخامت.

                غلظت

                (غِ ظَ) [ ع. غلظه ]
                ۱- (مص ل.) غلیظ شدن، ستبر گردیدن.
                ۲- (اِمص.) ستبری.

                  پیمایش به بالا