اسم مصدر

(عِ) [ ع. ]
۱- (مص م.)کیفر دادن، شکنجه دادن.
۲- (اِمص.) شکنجه، عذاب.

(عَ فْ وْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بخشودن، گذشت کردن.
۲- (اِمص.) بخشایش، گذشت.

(عُ نَ) [ ع. عفونه ]
۱- (مص ل.) فاسد شدن، بد طعم و بو شدن.
۲- (اِمص.) بدبویی، گندیدگی.

(عُ فَ) (اِمص.) مأخوذ از عربی. مهربانی، محبت.

(عِ ظَ) [ ع. ] (اِمص.) عظمت، بزرگی قد و مقام.

(عَ ظَ یا ظِ) [ ع. عظمه ] (اِمص.)
۱- بزرگی، بزرگواری.
۲- کبر، نخوت.

(عِ یا عَ) [ ع. عفه ] (اِمص.) پاکدامنی، ترک شهوت.

(عِ فّ) [ ع. ] (اِمص.) احتراز از محرمات خصوصاً از شهوات. پاکدامنی، پرهیزگاری، پارسایی.

(عَ لَ) [ ع. عطاله ] (اِمص.) بیکاری.

(عَ طَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) هلاک شدن.
۲- (اِمص.) هلاک، تباهی.